Page 9 - Customs Bulletin November 2014
P. 9
ปัญหาในภาคการขนส่ง
จากสภาพปัญหาในภาคการขนส่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ที่พึ่งพาการเดินทาง
ด้วยระบบขนส่งส่วนบุคคลมากเกินไป ขาดทางเลือกและระบบขนส่งสาธารณะ
ที่มีประสิทธิภาพ ส่งผลให้ประเทศไทยมีต้นทุนค่าขนส่ง (Transport Cost)
ที่ค่อนข้างสูง คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 7.2 เนื่องจากการพึ่งพาระบบขนส่งทางถนน
เป็นหลักสูงถึงร้อยละ 86 รวมทั้งราคาน�้ามันที่มีความผันผวน ซึ่งค่าเชื้อเพลิง
ในภาคขนส่งอยู่ที่ 1.2 ล้านล้านบาทต่อปี คิดเป็นร้อยละ 10 ของ GDP
ดังนั้น จึงต้องมีการปรับปรุงเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ
โดยเฉพาะการปรับปรุงรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทยที่มีแผนจะก่อสร้าง
ทางคู่ และแผนก่อสร้างรถไฟความเร็วสูง
การขนส่งสินค้าทางทางถนน มีปัญหาเส้นทางถนนเชื่อมต่อประตูการค้าและด่านชายแดน มีการใช้งานเต็ม
ความสามารถและเสื่อมสภาพ ปัญหาการจราจรแออัด ณ บริเวณพื้นที่บริเวณรอบประตูการค้า ขาดสิ่งอ�านวย
ความสะดวกด้านการขนส่ง และปัญหาป้ายจราจร เนื่องจากป้ายจราจรยังไม่ได้มาตรฐานและเพียงพอ
การขนส่งสินค้าทางราง แม้ไทยจะเป็นประเทศแรกๆในภูมิภาคเอเชียที่น�าเอาระบบการขนส่งทางรางมาใช้
แต่เนื่องจากปัญหาการบริหารจัดการภายในการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ที่ผ่านมา ความไม่แน่นอนในการจัด
ส่งสินค้า ความไม่สมบูรณ์ของโครงข่ายรถไฟ โครงข่ายรถไฟเชื่อมประตูการค้าใช้งานไม่เต็มประสิทธิภาพ ทั้งยังขาด
สิ่งอ�านวยความสะดวก ณ จุดเชื่อมต่อ ท�าให้การขนส่งสินค้าทางรางไม่ได้รับความนิยม
การขนส่งสินค้าทางล�าน�้า มีปัญหาเนื่องจากความคับคั่งของเรือที่ท่าเรือ ซึ่งสืบเนื่องมาจากการบริหารจัดการท่าเรือ
ร่องน�้าตื้นเขินจนเป็นอุปสรรคต่อการเดินเรือ ความสูงของสะพานที่ไม่รองรับการเดินเรือขนาดใหญ่ ส่วนการขนส่งสินค้า
ทางชายฝั่งทะเล ยังขาดท่าเรือชายฝั่งที่เป็นสาธารณะและสิ่งอ�านวยความสะดวก ร่องน�้าตื้นเขินในการเข้าเทียบท่า
โครงสร้างต้นทุนค่าบริการขนส่งสินค้าทางชายฝั่งที่ค่อนข้างสูง และไม่มีท่าเรือขนาดใหญ่ฝั่งอันดามัน
การขนส่งสินค้าทางอากาศ สนามบินสุวรรณภูมิไม่สามารถอ�านวยความสะดวกผู้ประกอบการได้อย่างมี
ประสิทธิภาพ ผู้ประกอบการต้องแบกรับต้นทุนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT 7%) ของผู้ประกอบการขนส่งสินค้าทางเรือสู่อากาศ
ขณะที่ประเทศอื่นๆ ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย
จากปัญหาต่างๆ ดังกล่าวข้างต้น การปรับแนวคิดในเรื่องของการวางแผนทางด้านการคมนาคมขนส่งในอดีต
ที่เราสร้างระบบหรือสิ่งอ�านวยความสะดวกขั้นพื้นฐาน เพื่อให้บริการแก่ประชาชนในพื้นที่ต่างๆ เช่น ถนน รถประจ�าทาง
รถไฟ ท่าเรือ ท่าอากาศยาน มาสู่แนวคิดสมัยใหม่ โดยให้ความส�าคัญต่อการพัฒนาที่ท�าขึ้นเพื่อประโยชน์สาธารณะ
ซึ่งจ�าเป็นต้องมีการลงทุนสร้างไว้เพื่อใช้เป็นฐานในการสร้างคุณค่าส�าหรับประชาชน รุ่นหลัง จึงเป็นสิ่งที่จ�าเป็น นอกจากนี้
ยังมีประเด็นที่ต้องค�านึงถึงในเรื่องการลงทุน โดยจะต้องมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบการขนส่งทางถนนไปสู่การขนส่ง
ทางรางและทางน�้าให้มากขึ้น เพื่อลดต้นทุนการขนส่งและโลจิสติกส์ในภาพรวมของประเทศ และในขณะเดียวกัน เราจะต้อง
เพิ่มประสิทธิภาพประตูการค้าหลักและเชื่อมโยงพื้นที่เศรษฐกิจของประเทศ เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจ
อาเซียน ในปี 2558 นี้ รวมทั้งจะต้องเพิ่มความคล่องตัวในการเดินทางและการขนส่ง โดยต้องมีโครงการเพื่อแก้ไขปัญหา
การจราจรในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล
ที่มา ศูนย์อาเซียนศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,“ไทยกับการเป็นศูนย์กลางของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน”
09
