โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ ศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙
              จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยิน ยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้

          มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๑๐) พุทธศักราช ๒๔๘๓”

           มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

          มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธ ศักราช ๒๔๖๙ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดย
มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่ม เติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๔๗๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
             “มาตรา ๘๘ รายการละเอียดแห่งของที่ได้จดไว้ตามมาตรา ๘๗ นั้น ให้ใช้ เป็นรายการสำหรับคำนวณเงิน อากรที่
ต้องเสียในเวลาที่จะย้ายของออกจากคลังสินค้าไป
              เมื่อผู้นำของเข้าได้ยื่นใบขนสินค้าอันถูกต้องแล้ว ให้เรียกเก็บอากรตาม จำนวนเงินที่คำนวณดั่งกล่าวข้างต้นโดยไม่มี
การลดหย่อน เพราะปริมาณแห่งของได้ขาด ไปด้วยเหตุใดๆ เว้นไว้แต่ในกรณีที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๙๕
              ให้รัฐมนตรีมีอำนาจสั่งงดเว้นการเก็บอากรแก่ของที่ย้ายออกจากคลังสินค้า ไปเพื่อส่งออกจำหน่ายในเมืองต่างประเทศ”

           มาตรา ๔ ให้แก้ไขถ้อยคำบางคำในมาตราต่างๆ ดั่งที่ปรากฏในบัญชีท้าย พระราชบัญญัตินี้เป็น “ตามที่รัฐมนตรี
กำหนดในกฎกระทรวง” ทุกแห่ง

          มาตรา ๕ ให้ยกเลิกใบแนบ ๔ (ก), ๔ (ข), ๔ (ค) และ ๔ (ง) ต่อท้ายพระ ราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙
ใบแนบ ๔ (ค) เพิ่มเติม, ๔ (ฉ) เพิ่มเติม ต่อท้าย พระราชบัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๗๔
ใบแนบ ๔ (จ) ต่อท้ายพระราชบัญญัติศุลกากรแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๔๗๕ ใบแนบ ๔ (ช) ต่อท้ายพระราช
บัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๘) พุทธศักราช ๒๔๘๐

          มาตรา ๖ ให้แก้ไขคำว่า “มาตรา ๖๑” ในมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติ ศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ เป็น
“มาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พุทธศักราช ๒๔๘๒”

          มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒๒ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ และให้ใช้ความต่อ
ไปนี้แทน
             “มาตรา ๑๒๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีหน้าที่รักษาการให้ เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจ
ออกกฎกระทรวงกำหนดวันหยุดและเวลา ราชการศุลกากร กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ค่าภาระติดพัน ค่าใบอนุญาต ค่าแบบพิมพ์ ค่าเดินทาง และกิจการอื่นๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
              กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้”

          มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการให้เป็นไปตามพระ ราชบัญญัตินี้